W trakcie rokowań polskoradzieckich

„W trakcie rokowań polskoradzieckich w Londynie nad tekstem układu sojuszniczego w lipcu 1941 r. Sosnkowski stawia wobec Sikorskiego na ostrzu noża kwestię uzyskania zgody radzieckiej na uznanie granic z 1938 r., uzależniając od tego swój dalszy udział w rządzie. Strona radziecka na takie sformułowanie nie wyraża zgody, choć nie zamyka dyskusji nad samą sprawą granic. Wówczas gen. Sosnkowski demonstracyjnie składa wszystkie swoje urzędy oprócz jednego następcy prezydenta. Na dwa lata schodzi ze sceny politycznej, choć przy żadnej okazji nie kryje swego nieprzychylnego stosunku do rządu gen. Sikorskiego.
Po tragicznej śmierci Sikorskiego Raczkiewicz przeforsowuje kandydaturę gen. Sosnkowskiego na stanowisko Naczelnego Wodza, które przekazuje mu 8 lipca 1943 r., pozostawiając go nadał na stanowisku swego następcy.
W perspektywie planowanego użycia do walk we Włoszech 2 Korpusu Polskiego, pozostałych zaś sił lądowych i lotnictwa w lądowaniu w północnej Francji gen. Sosnkowski stara się maksymalnie podnieść liczebność i gotowość bojową Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Angażuje się również we wzmożenie przez Anglików tempa zaopatrywania z powietrza Armii Krajowej.“(1)