„— To dobrze!
Idą tedy do domu. A w trakcie tego samobójca pyta nagle — Już jutro Jedzie pan jutro
— Tak, jutro.
—A to ci pośpiech okrutny. Ale mnie to obojętne. Moss nie odpowiada.
— Czy zresztą pomyślał pan, jak mnie tutaj będzie Pewnie, że nie.
— Panu Wszystko jedno, jak będzie, — odpowiada Moss.
— A tak, zaraz widać, jaką to pan ma religję!
— Będzie pan tu codzień chadzał pieszo i dowodził swej nieprzydatności do życia. Myśb pan, że ma to jaką wagę, iż siedzi pan w jakiemś miejscu, mruga oczyma, kawęczy i nie czyni ani zła ani dobra, lecz nie, — Boże #vvięty, nie stwarza tem
pan nic potrzebnego, ani objawienia, ani wartości powszechnej, ani chleba codziennego dla wróbla, ani jednego urywka bajki dla dziecka —
— Milcz pan! To są słowa, które ja przecie powiedziałem, stosując do czego innego, a pan wyuczył się ich napamięć.
— Tak, to prawda. Powiedział je pan o mnie.
— Jest coś niskiego i niegodziwego w panu, — mówi samobójca. — Przechowuje pan sobie zasłyszane słowa, które inni z siebie wyrzucają, chwyta pan parę słów i dokucza pan niemi samobójstwo bezcześci mord, ględzi pan. Dobrze, że pan wyjeżdża, oddawna już jestem znużony panem. Naturalnie, że niekiedy można myśleć o mordzie zamiast samobójstwa. Słyszałem o człowieku, co chciał zastrzelić swą żonę — w której zresztą był zakochany, ale możemy to odłożyć do innego razu. No, a potem chciał i siebie samego zastrzelić.“(16)