„Nie wszyscy doczekali tak pięknego jubileuszu. Wielu nie przeżyło Września, wielu zginęło w latach walki. Alfa Liczmańskiego aresztowało gestapo, gdy sposobił drużyny harcerzy do obrony Wybrzeża. Innych wyrwano ze snu i skatowano w osławionej Victoriaschule. Rozdzierający ryk syren towarzyszył transportom więźniów z piwnic Po
lizeipraesidium do baraków Stutthofu. Obóz nie był jeszcze gotowy. Rozwieszano dopiero kolczaste druty. Zdarzały się przecieki. Jeden z nich trafił do rąk pani Janiny — portret Alfa. Namalowany przez współwięźnia młodego harcerza Czesława Marczaka, opatrzony ostatnimi podpisami serdecznych druhów. Zniszczeniu uległy fotografie tylu wesołych, słonecznych obozów harcerskich, a ocalał właśnie ten smutny, tragiczny rysunek z hitlerowskiego obozu zagłady...
Dramat Alfa i jego towarzyszy nie był ostatnim akordem. Przez całą okupację działał na Wybrzeżu tajny hufiec. Harcerzom zawdzięczają mieszkańcy Gdyni uratowanie pomnika Sienkiewicza i tablicy Żeromskiego. Pamiątki te zostały przez okupanta obalone i zerwane, porzucone w składnicy złomu. Tam znaleźli je Edmund i Henryk Smierzchaiscy i na sześć lat zakopali przy Morskiej 66. Dziś autor „Krzyżaków" znów stoi na Kamiennej Górze, a popiersie autora „Wiatru od morza" zdobi ulicę Gdyni.“(15)